Zespół pustego siodła

Zespół pustego siodła jest stanem, w którym dochodzi do wnikania opony pajęczej mózgu wraz z pewną ilością płynu mózgowo-rdzeniowego do siodła tureckiego. Siodło tureckie natomiast jest miejscem, w którym znajduje się przysadka. Wnikanie dodatkowej masy powoduje ucisk przysadki związany z charakterystycznymi objawami.

Zespół pustego siodła może być wrodzony lub spowodowany promieniowaniem jonizującym czy zabiegami neurochirurgicznymi.

Objawy zespołu pustego siodła


Upośledzona zostaje funkcja uciśniętej przysadki. Jednym z objawów zespołu jest nadmierne wytwarzanie prolaktyny, objawiające się m.in. mlekotokiem. Dochodzi do niedoczynności przysadki, czyli zmniejszonego wytwarzania hormonów - np. niedobór hormonu wzrostu u dzieci powoduje zahamowanie wzrostu, zmniejszone uwalnianie wazopresyny jest zaś przyczyną moczówki prostej, czyli utraty zdolności nerek do zagęszczania moczu i wydalania ogromnych jego ilości. Innymi objawami zespołu pustego siodła są bóle głowy i zaburzenia widzenia.

Rozpoznanie zespołu pustego siodła opiera się na badaniu radiologicznym głowy i dodatkowo tomografii komputerowej lub rezonansie magnetycznym. Lekarz zleca również badanie poziomu odpowiednich hormonów w organizmie i badanie okulistyczne.

Leczenie zespołu pustego siodła


Leczenie zespołu pustego siodła polega na uzupełnianiu niedoborów hormonalnych, a w przypadku zwiększonego poziomu prolaktyny na podawaniu leków dopaminergicznych. Niekiedy zachodzi konieczność stosowania glikokortykosteroidów lub interwencji neurochirurga.

Anna Adamska

Literatura:
1) A. Szczeklik: "Choroby wewnętrzne", Tom I.