Wole guzkowe toksyczne (choroba Plummera)

Wole guzkowe toksyczne oznacza nieprawidłowy rozrost tarczycy. Charakterystyczne dla choroby jest występowanie guzków wydzielających hormony tarczycy niezależnie od TSH, co daje objawy nadczynności tarczycy.

Wole guzkowe toksyczne nazywane jest również chorobą Plummera. Choroba dotyczy najczęściej kobiet w wieku 40-50 lat, a objawy są typowe dla nadczynności tarczycy.

Występowanie wola guzkowego toksycznego w dużym stopniu zależy od podaży jodu. Nadczynność tarczycy w przebiegu tej choroby rozwija się najczęściej bardzo powoli. Zdarza się jednak, że pojawia się nagle, pod wpływem dużej dawki jodu zawartego np. w radiologicznych środkach cieniujących, lekach (amiodaron lub środkach odkażających).

Diagnostyka choroby Plummera opiera się na badaniu USG, uwidaczniającym wole guzkowe tarczycy. W oznaczeniach poziomu hormonów we krwi widoczny jest spadek TSH, natomiast T3 i T4 mogą być w normie lub ich poziom jest zwiększony. Scyntygrafia tarczycy uwidacznia guzki gorące, tzn. wydzielające hormony.

Leczenie wola guzkowego toksycznego


Nieleczone wole zwiększa ryzyko powikłań sercowo - naczyniowych, zaburzeń rytmu serca oraz przełomu tarczycowego. Objawy choroby można opanować stosując leki przeciwtarczycowe. Należy jednak pamiętać, że ich odstawienie nieuchronnie prowadzi do nawrotu objawów. Z uwagi na to zalecane jest leczenie radykalne - za pomocą jodu promieniotwórczego bądź operacyjnie. Stosowane są również beta adrenolityki.

Anna Adamska

Literatura:
1) A. Szczeklik: "Choroby wewnętrzne", Tom I.