Rakowiak

Rakowiak (carcinoid) to guz neuroendokrynny, który rozwija się w narządach pochodzących z pierwotnej cewy jelitowej (prajelita): przewodzie pokarmowym, płucach, grasicy, rzadziej innych. Rakowiaki występują częściej u kobiet i ludzi starszych, najczęściej w jelicie grubym, cienkim i żołądku.

Rakowiaki rozwijają się na podłożu mutacji somatycznych. Rakowiaki żołądka mogą się rozwijać w wyniku autoimmunologicznego zaniku błony śluzowej żołądka, jak również w przebiegu długotrwałego leczenia inhibitorami pompy protonowej. Rakowiaki mogą wydzielać serotoninę, inne aminy biogenne (histaminę) oraz czynne biologicznie peptydy i tachykininy.

Objawy rakowiaków


Rakowiaki mogą długo nie powodować objawów i są rozpoznawane w przypadkowych badaniach obrazowych wykonywanych z innych przyczyn. W typowych rakowiakach jelit pierwszymi objawami są ból lub cechy niedrożności jelit. U 10% chorych stwierdza się zespół rakowiaka spowodowany rozsiewem guza neuroendokrynnego (NET) wydzielającego serotoninę, tachy- i bradykininę, czasami też histaminę. Zespół rakowiaka rozpoznaje się gdy występują: przerzuty do wątroby, niedomykalność trójdzielna, obwodowe objawy naczynioruchowe.

Rakowiaki wywołują typowe napady, które cechuje: kilkuminutowe zaczerwienienie twarzy i szyi, tachykardia, zawroty głowy, nadmierne pocenie, skurcz oskrzeli. Ponadto występuje biegunka, utrata masy ciała oraz zmiany skórne typu pelagry. Napady mogą być powodowane przez alkohol, ostre potrawy, stres i niektóre leki, przede wszystkim inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny.

Milena Szewruk

Literatura:
1) A. Szczeklik: "Choroby wewnętrzne", Tom I.