Przełom tarczycowy hipometaboliczny

Przełom tarczycowy hipometaboliczny jest stanem spowodowanym załamaniem równowagi ustrojowej w wyniku działania różnych czynników obciążających w przypadku ciężkiej, długotrwałej niedoczynności tarczycy.

Przełom hipometaboliczny może wystąpić z powodu infekcji, urazów, zawału serca, stosowania leków sedatywnych, wychłodzenia, zabiegów chirurgicznych itp. Do typowych objawów należą: bradykardia, spadek ciśnienia tętniczego, podatność na zakażenia, hipoglikemia, hiponatremia. Załamanie się mechanizmów wyrównawczych prowadzi do stanu, w którym oprócz typowych objawów niedoczynności tarczycy, dochodzi do zaburzeń świadomości, do śpiączki włącznie oraz zaburzeń termoregulacji (hipotermii).

Leczenie przełomu hipometabolicznego


Przełom hipometaboliczny jest stanem zagrożenia życia w związku z czym leczenie w oddziale intensywnej terapii należy rozpocząć natychmiast. Typowe postępowanie polega na monitorowaniu czynności życiowych, usunięciu przyczyn wywołujących przełom, leczeniu tyroksyną (jeśli to możliwe podawaną dożylnie w dużych dawkach), zabezpieczeniu przed utratą ciepła, podaniu wlewów z glukozą, leczeniu antybiotykami, korekcie bilansu płynów. Pomimo optymalnego leczenia przełomu hipometabolicznego śmiertelność jest nadal wysoka.

Milena Szewruk

Literatura:
1) A. Szczeklik: "Choroby wewnętrzne", Tom I.
2) F. Kokot: "Choroby wewnętrzne", Tom II.