Powikłania otyłości

Wątroba


Długoletnia otyłość predysponuje do stłuszczenia i zaburzeń funkcjonowania wątroby. Ponadto osoby otyłe częściej chorują na kamicę żółciową i marskość wątroby.

Trzustka


U osób otyłych z większą częstotliwością dochodzi do zapalenia trzustki. Otyłość poprzez stan insulinooporności przyczynia się do rozwoju cukrzycy typu 2, a także pogarsza przebieg i leczenie cukrzycy typu 1.

Nerki


U osób otyłych częściej występuje odmiedniczkowe zapalenie nerek i kamica moczanowa.

Układ ruchu


Obciążenie układu kostno-stawowego większą masą prowadzi do częstego występowania u dzieci kolan koślawych lub szpotawych oraz płaskostopia. U osób dorosłych również przyczynia się do powstania płaskostopia, a także wczesnych zmian zwyrodnieniowych w dużych stawach kończyn dolnych oraz w stawach kręgosłupa.

Ośrodkowy układ nerwowy


Otyłość może być przyczyną wtórnych zmian psychicznych z powodu kompleksów. Osoby otyłe czasami mają problemy w relacjach społecznych, uskarżają się na niepowodzenia w życiu osobistym, rodzinnym i zawodowym. Otyłość może być konsekwencją procesów zapalnych, zwyrodnieniowych czy nowotworowych ośrodkowego układu nerwowego (OUN).

Układ rozrodczy


Otyłości często towarzyszą: osłabiony popęd płciowy, oligospermia (zbyt niska liczba plemników w nasieniu), cykle bezowulacyjne, nieregularne miesiączki, wczesne pokwitanie i późna menopauza oraz zmniejszenie płodności. Są to zaburzenia bardzo często odwracalne po powrocie do prawidłowej masy ciała. Występują niekiedy powikłania położnicze obejmujące rzucawkę porodową, krwotok poporodowy oraz śmierć płodu.

Skóra


Częściej u osób otyłych w porównaniu z osobami szczupłymi pojawiają się zmiany skórne jak wypryski, grzybice i czyraczność.

Operacje chirurgiczne


Ryzyko komplikacji podczas operacji chirurgicznych u osób otyłych jest większe i wiąże się z powikłaniami znieczulenia, trudnościami technicznymi samego zabiegu, jak i z występującymi w okresie pooperacyjnym zakażeniami i rozchodzeniem się ran, niedodmą oraz powikłaniami zakrzepowo-zatorowymi.

Zaburzenia biochemiczne


Z odchyleń w badaniach laboratoryjnych często stwierdza się wzmożenie krzepliwości krwi, zmniejszenie aktywności układu fibrynolitycznego, nieprawidłowy lipidogram, zaburzenia wodno-elektrolitowe, hiperurykemię (podwyższony poziom kwasu moczowego, sprzyjający napadom dny moczanowej i rozwojowi kamicy moczanowej).

Milena Szewruk

Literatura:
1) A. Szczeklik: "Choroby Wewnętrzne", Tom I.
2) W. Kostowski, Z. Herman: "Farmakologia", Tom I.