Podostre zapalenie tarczycy (choroba de Quervaina)

Podostre zapalenie tarczycy (choroba de Quervaina) jest najprawdopodobniej zapaleniem o etiologii wirusowej i niekiedy występuje po przebytych infekcjach. Podostre zapalenie tarczycy najczęściej jest poprzedzone zakażeniem górnych dróg oddechowych, jako następstwo zakażenia wirusem grypy, odry, świnki. Choroba dotyczy osób dorosłych, częściej kobiet niż mężczyzn.

Objawy podostrego zapalenia tarczycy


Typowy obraz kliniczny obejmuje bóle szyi w okolicy tarczycy niekiedy promieniujące do żuchwy, uszu, potylicy, klatki piersiowej, nasilające się przy ruchach szyi. Towarzyszące objawy ogólne to: gorączka, uczucie rozbicia, złe samopoczucie, bóle mięśniowe. Często stwierdzana jest przemijająca nadczynność tarczycy. O zapaleniu podostrym należy myśleć zawsze, gdy nadczynności tarczycy towarzyszą bóle w okolicy szyi, a w badaniach laboratoryjnych stwierdza się znacznie przyspieszony OB.

Podostre zapalenie tarczycy wyróżnia typowy obraz cytologiczny i niska jodochwytność. Konieczne jest wykonanie biopsji we wszystkich postaciach guza tarczycy, nie odpowiadającego na leczenie, ponieważ podobny obraz może powodować rak anaplastyczny tarczycy. Zwykle nie ma wskazań do leczenia przeciwtarczycowego, wystarczające jest zastosowanie niesteroidowych leków przeciwzapalnych. W przypadku bardzo nasilonych objawów można zastosować glikokortykosteroidy. Zejściem choroby jest zwykle eutyreoza po okresie niedoczynności tarczycy.

Milena Szewruk

Literatura:
1) A. Szczeklik: "Choroby wewnętrzne", Tom I.
2) F. Kokot: "Choroby wewnętrzne", Tom II.