Niedoczynność tarczycy (hipotyreoza)

Niedoczynność tarczycy (hipotyreoza) to zespół objawów wywołanych niedoborem hormonów tarczycy. Podobnie jak w przypadku nadczynności tarczycy, symptomatologia jest bogata, gdyż objawy dotyczą większości narządów i układów.

Objawy niedoczynności tarczycy

1. Objawy ogólne: męczliwość, spowolnienie, obniżony, ochrypnięty głos, przybór wagi ciała.

2. Objawy ze strony układu nerwowego: upośledzenie sprawności intelektualnej, parestezje, pogorszenie pamięci, depresja.

3. Objawy skórne: chłodna, szorstka, blado-żółta, sucha i łuszcząca się skóra, łamliwe, suche włosy, wypadanie włosów, obrzęk tkanki podskórnej (obrzęk śluzakowaty), obrzęk twarzy, zwłaszcza powiek.

4. Objawy ze strony układu sercowo-naczyniowego: upośledzenie kurczliwości mięśnia sercowego, niewydolność serca, bradykardia, kardiomegalia, płyn w worku osierdziowym, wzrost ciśnienia rozkurczowego.

5. Objawy ze strony układu oddechowego: niewydolność oddechowa (w ciężkich przypadkach).

6. Objawy ze strony układu narządów ruchu: osłabienie siły mięśniowej, skurcze i bóle mięśni, zespół cieśni nadgarstka.

7. Objawy ze strony układu pokarmowego: zaparcia, wzdęcia, brak apetytu.

8. Objawy ze strony układu rozrodczego: obniżone libido, niepłodność, obfite krwawienia miesięczne, impotencja.

Nieprawidłowości w badaniach laboratoryjnych manifestują się pod postacią podwyższonego poziomu cholesterolu całkowitego i frakcji LDL oraz w postaci niedokrwistości. Pozostałe objawy kliniczne mają mniejsze znaczenie lub występują rzadziej.

Do najczęstszych form niedoczynności tarczycy należą: hipotyreoza w przebiegu choroby Hashimoto i innych zapaleń autoimmunologicznych tarczycy, niedoczynność tarczycy po leczeniu chirurgicznym chorób tarczycy lub po terapii radiojodem, niedoczynność tarczycy wywołana niewłaściwym stosowaniem leków przeciwtarczycowych, hipotyreoza w przebiegu innych form zapaleń tarczycy (autoimmunologicznych i podostrego).

Rzadziej występuje niedoczynność wtórna tarczycy, niedoczynność wywołana preparatami jodu oraz różnymi lekami. W praktyce najczęściej spotykane są formy pierwotnej (zależnej od uszkodzenia tarczycy) hipotyreozy charakteryzujące się podwyższonym poziomem hormony tyreotropowego (TSH). Formy niedoczynności wtórnej (zależnej od upośledzonej czynności przedniego płata przysadki) i trzeciorzędowej (zależnej od upośledzenia czynności podwzgórza) charakteryzujące się obniżonym lub prawidłowym poziomem TSH, występują rzadko.

Milena Szewruk

Literatura:
1) A. Szczeklik: "Choroby Wewnętrzne", Tom I.