Neuropatia autonomiczna

Neuropatię cukrzycową układu autonomicznego (neuropatia wegetatywna) stwierdza się u 40% pacjentów z cukrzycą typu 1 i 2. Obraz jest bardzo różnorodny.

Wyróżnia się kilka postaci klinicznych:

Neuropatia sercowa w przebiegu uszkodzenia nerwu błędnego charakteryzuje się zniesieniem niemiarowości oddechowej, zwiększeniem częstości skurczów serca zwłaszcza w spoczynku, bezbólowym przebiegiem zawałów serca, niewydolnością serca, nagłym zgonem sercowym.

Neuropatia naczyniowa spowodowana uszkodzeniem układu współczulnego tętnic. Objawia się hipotonią ortostatyczną (spadek ciśnienia tętniczego krwi po przyjęciu pozycji stojącej) i sinicą stóp.

Neuropatia przewodu pokarmowego (wisceropatia) z powodu uszkodzenia układu przywspółczulnego objawia się zaburzeniem motoryki przełyku, hipotonią żołądka i opóźnieniem jego opróżniania, atonią jelit i pęcherzyka żółciowego, zaburzeniami trawienia i zaburzeniami rytmu wypróżnień (zaparcia i biegunki).

Neuropatia układu moczowo-płciowego z zaburzeniami czynności pęcherza moczowego oraz zaburzeniami funkcji seksualnych u mężczyzn (zaburzenia wzwodu, impotencja) i kobiet (osłabienie popędu płciowego, ból podczas stosunku - dyspaurenia).

Neuropatia źrenic objawia się zaburzeniem odruchu źrenicznego.

Neuropatia unerwienia gruczołów potowych i skóry. Skóra jest sucha, w niektórych miejscach może dojść do jej zaniku i powstania owrzodzeń.

Zespół stopy cukrzycowej charakteryzujący się obecnością owrzodzeń i martwicą skóry.

Milena Szewruk

Literatura:
1) A. Szczeklik: "Choroby wewnętrzne", Tom I.
2) F. Kokot: "Choroby Wewnętrzne", Tom II.
3) J. Tatoń, A. Czech: "Diabetologia", Tom II.