Leczenie zespołu stopy cukrzycowej

Leczenie zespołu stopy cukrzycowej zależy od rodzaju schorzenia, dlatego tak ważne jest odróżnienie stopy neuropatycznej od niedokrwiennej.

Najlepszym sposobem leczenia zespołu stopy neuropatycznej jest wyleczenie polineuropatii, niestety nie zawsze można to osiągnąć. Najczęściej stosuje się kwas alfa-liponowy początkowo we wlewie dożylnym (3-5 dni), a następnie preparaty doustne. Kwas alfa-liponowy jest bardzo dobrym antyoksydantem chroniącym przed działaniem czynników utleniających i wzmacniającym działanie innych antyutleniaczy, m.in. witaminy C i E. Badania wskazują, że kwas alfa-liponowy wykazuje skuteczność w redukowaniu objawów neuropatii cukrzycowej, a także poprawia czucie, prawdopodobnie zmniejszając tym samym ryzyko wystąpienia stopy cukrzycowej.

Leczenie zakażeń


Jedną z istotnych czynności związanych z leczeniem zespołu stopy cukrzycowej jest leczenie zakażeń. Najważniejsze to: insulinoterapia, antybiotykoterapia, opracowanie rany, odciążenie kończyny, inne metody przyspieszające gojenie rany. Korzystny wpływ insuliny na szybkość gojenia się rany nakazuje zastosowanie intensywnej insulinoterapii przy pomocy podawania insuliny we wlewie ciągłym (pompy insulinowe) lub poprzez wykonywanie wielokrotnych wstrzyknięć podskórnych. Jeżeli zmiany w ranie wymuszają zastosowanie antybiotyków to po ocenie wyglądu rany jej zabarwienia czy zapachu wdrażane jest leczenie. Dobór antybiotyku powinien być dokonany na podstawie antybiogramu i posiewu.

Jednym z ważniejszych etapów leczenia rany są zabiegi pediatryczne, które polegają na odpowiednim opracowaniu zmian. W terapii zespołu stopy neuropatycznej do niesłychanie ważnych czynności należy odciążenie kończyny. W okresie stanu zapalnego wskazany jest zakaz stawania na chorej stopie.

Poprawa ukrwienia stopy cukrzycowej


Leczenie zespołu stopy naczyniowej obejmuje przede wszystkim dobre wyrównanie metaboliczne cukrzycy, zaprzestanie palenia papierosów. Dość często stosowane są leki rozszerzające naczynia, mimo iż duże badania wykazały ich niewielką przydatność. Warte stosowania (nie u wszystkich pacjentów) leki działają poprzez zwiększanie lepkości. Spośród leków przeciwkrzepliwych duże znaczenie ma aspiryna. Powinna być stosowana u każdego chorego z zespołem stopy niedokrwiennej, jeśli brak przeciwwskazań. Ważną grupą leków stanowią leki hipolipemizujące, szczególnie statyny.

Najskuteczniejszą jednak metodą poprawy ukrwienia w obrębie stopy niedokrwiennej są zabiegi chirurgiczne. Najczęściej wykonywane zabiegi rewaskularyzacyjne to by-passy, balonikowanie, stenty i arteriektomie. Działaniem ostatecznym jest wykonanie amputacji, która przeprowadzona w odpowiednim czasie nie tylko ratuje życie, ale też umożliwia powrót do normalnego funkcjonowania w społeczeństwie.

Podsumowując należy pamiętać, że umiejętność leczenia zakażeń oraz dobrze zorganizowana opieka domowa nad pacjentami z zespołem stopy cukrzycowej przynoszą wielką korzyść dla chorego, ponieważ zmniejszają znacznie liczbę amputacji.

Milena Szewruk

Literatura:
1) A. Szczeklik: "Choroby wewnętrzne", Tom I.
2) G. Rosiński: "Leczenie zespołu stopy cukrzycowej", Przewodnik lekarza 3/2005.