Rozpoznanie i leczenie pierwotnej niewydolności hormonalnej jąder

W celu rozpoznania pierwotnej niewydolności hormonalnej jąder należy wykonać szereg badań, począwszy od badań laboratoryjnych a skończywszy na badaniach histologicznych. W pierwszej kolejności wykonuje się oznaczenie stężenia hormonów we krwi: LH, FSH, testosteronu, prolaktyny-PRL.

W hogonadyzmie hipergonadotropowym wartości lutropiny i folitropiny są podwyższone, testosteron jest w normie (może być obniżony). Stężenie prolaktyny mieści się w granicach normy. W razie podejrzenia zaburzeń o podłożu genetycznym wykonuje się badanie genetyczne. W diagnostyce przyczyn uszkodzenia jąder istotne są badania obrazowe, w tym USG jąder dla oceny położenia, objętości, struktury i unaczynienia męskich gonad. Za pomocą tomografii komputerowej ocenia się układ podwzgórzowo-przysadkowy. W razie podejrzenia procesu nowotworowego oznacza się markery nowotworów z komórek płciowych (α-fetoproteina, gonadotropina kosmówkowa i inne).

Wskazaniami do wykonania biopsji są: diagnostyka przyczyn niepłodności, diagnostyka w kierunku zmian nowotworowych jądra - wewnątrzkanalikowego raka jądra oraz przerostu gruczołu śródmiąższowego jądra. Badanie nasienia wykonuje się po upływie 2-7 dni wstrzemięźliwości płciowej. Ocenia się nasienie makroskopowo (objętość ejakulatu, czas upłynnienia, wygląd, kolor, zapach, pH) i mikroskopowo (ruchliwość, liczebność, morfologia plemników).

Leczenie pierwotnej niewydolności hormonalnej jąder


Leczenie pierwotnej niewydolności hormonalnej jąder jest substytucyjne. Podaje się preparaty testosteronu dla uzyskania rozwoju i podtrzymania męskich cech płciowych oraz działań metabolicznych. Przynajmniej raz w roku należy wykonać badania laboratoryjne: biochemiczne wskaźniki uszkodzenia wątroby (AST, ALT, bilirubina) i nerek (mocznik, kreatynina), a także swoisty antygen stercza-PSA.

Milena Szewruk

Literatura:
1) A. Szczeklik: "Choroby Wewnętrzne", Tom I.