Leczenie pierwotnej niedoczynność kory nadnerczy

Pacjenci z pierwotną niedoczynnością kory nadnerczy (choroba Addisona) wymagają przewlekłej, trwającej do końca życia substytucji, obejmującej uzupełnianie niedoborów glikokortykosteroidów oraz mineralokortykosteroidów.

Przeciętna dawka hydrokortyzonu jest tak dobrana i podawana, aby naśladować fizjologiczny rytm wydzielania nadnerczy. Część chorych wymaga również uzupełniania niedoboru mineralokortykosteroidów. Podaje się zwykle fludrocortison w maksymalnej dawce.

Chorzy powinni nosić przy sobie informację o chorobie, gdyż informacja taka w stanach zagrożenia nagłych, np. w przypadku zaburzeń świadomości może uratować życie. Wszyscy pacjenci są informowani o konieczności zwiększania dawek hydrokortyzonu w czasie każdego stresu zwiększającego zapotrzebowanie na glikokortykosteroidy, np.: w czasie infekcji, przed wizytą u stomatologa i w innych podobnych sytuacjach. Jest to profilaktyka przełomu hipometabolicznego.

Kryteria wyrównania niedoczynności kory nadnerczy


Najlepszym wskaźnikiem skutecznej substytucji hormonów nadnerczy jest poprawa samopoczucia, poprawa apetytu, ustąpienie objawów zmęczenia i ustępowanie nadmiernej pigmentacji skóry. Stabilna waga, prawidłowe ciśnienie tętnicze, prawidłowa reakcja ciśnienia tętniczego na pionizację, odpowiednie stężenie sodu i potasu w surowicy to najlepsze kryteria wyrównania.

Milena Szewruk

Literatura:
1) A. Szczeklik: "Choroby Wewnętrzne", Tom I.