Leczenie otyłości

Do intensywnego leczenia otyłości kwalifikowani są pacjenci, u których stwierdza się masę ciała przekraczającą o 20% należną masę ciała lub o 10%, jeżeli są obecne zaburzenia lipidowe (podwyższone stężenie cholesterolu, triglicerydów, cholesterolu-LDL, obniżony poziom cholesterolu-HDL i inne), hiperurykemia (podwyższony poziom kwasu moczowego), nadciśnienie tętnicze oraz pozostałe powikłania wynikające z otyłości a także osoby z klinicznymi cechami otłuszczenia, mimo pozornie prawidłowej masy ciała.

Sukcesem w leczeniu zachowawczym jest zmniejszenie masy ciała o 10% i utrzymanie jej przez dłuższy czas. Jest to możliwe dzięki kompleksowemu leczeniu otyłości, w którym uczestniczy dietetyk, rehabilitant, psycholog i lekarz. Niezbędne dla osiągnięcia pożądanych efektów jest determinacja pacjenta i dobra współpraca z osobami zaangażowanymi w cały proces leczenia.

Pozytywne aspekty leczenia otyłości


W wyniku redukcji otyłości cofa się większość zależnych od niej zmian w układzie krążenia. Zmniejszenie masy ciała o 1kg powoduje spadek objętości krwi krążącej o 30ml i odpowiednie zmniejszenie przez to pojemności minutowej serca. Wynikiem tego zmniejsza się przerost mięśnia sercowego i zaburzenia czynności rozkurczowej lewej komory. Redukcja masy ciała u otyłych osób o 10% skutkuje 20% zmniejszeniem ryzyka rozwoju choroby wieńcowej.

Odwracalne są zmiany związane z zaburzeniami wentylacji w układzie oddechowym. Wahania masy ciała powodowane powtarzanymi kuracjami o krótkotrwałym efekcie (efekt jo-jo) mogą nasilać zaburzenia metaboliczne i wręcz przyspieszyć rozwój miażdżycy. Dlatego też z medycznego punktu widzenia korzystniejszy jest trwały, nawet tylko częściowy spadek masy ciała, niż osiągnięcie należnej masy ciała w krótkim czasie, a następnie szybki powrót do poprzedniej wagi.

Milena Szewruk

Literatura:
1) A. Szczeklik: "Choroby Wewnętrzne", Tom I.
2) W. Kostowski, Z. Herman: "Farmakologia", Tom I.