Leczenie i zapobieganie neuropatii cukrzycowej

Leczenie neuropatii cukrzycowej obejmuje leczenie przyczynowe i objawowe. Istotny wpływ na zahamowanie rozwoju neuropatii wywiera leczenie hipoglikemizujące. W celu normalizacji glikemii stosuje się system wielokrotnych wstrzyknięć insuliny lub leczenie podskórnymi wlewami insuliny. Rozpoznanie neuropatii cukrzycowej obliguje do tego, by wdrożyć leczenie pozwalające zmniejszyć dolegliwości i zapobiec dalszej progresji choroby.

Neuropatia cukrzycowa leczona jest antyoksydacyjnie (np. witamina E, selen), podawaniem dużych dawek witaminy B1, B6, B12 oraz stosowaniem diety dostarczającej mioinozytol. Leczenie przeciwbólowe (paracetamol, tramadol) stosuje się u chorych z polineuropatią bólową. U pacjentów z dystalną neuropatią cukrzycową zastosowanie mają leki przeciwdepresyjne trójpierścieniowe (amitryptylina, imipramina) i leki przeciwdrgawkowe (sól sodowa fenytoiny, karbamazepina, lamotrygina). Wykazano, że u 50% chorych z bolesną neuropatią skuteczna jest akupunktura.

Leczenie pacjentów z neuropatią autonomiczną zależy od charakteru choroby. W przypadku neuropatii naczyniowej, gdzie częstym objawem jest hipotonia ortostatyczna zaleca się unikanie leków nasilających hipotonię (leki uspokajające, diuretyki), natomiast preferowana jest pozycja półleżąca w łóżku, spożywanie niewielkich posiłków przed snem, zwiększenie spożycia soli w diecie, stosowanie indometacyny, chlorowodorku midodryny.

U pacjentów z neuropatią przewodu pokarmowego posiłki powinny być półpłynne, z małą zawartością tłuszczów, spożywane wielokrotnie w małych ilościach na dobę. Stosuje się leki prokinetyczne czyli poprawiające perystaltykę przewodu pokarmowego jak cizaprid, metoklopramid czy domperidon.

W neuropatii układu moczowo-płciowego zastosowanie mają leki pobudzające układ przywspółczulny: betanechol, neostygmina. U pacjentów z impotencją stosuje się wstrzyknięcia chlorowodorku papaweryny, fentolaminy, prostaglandyny E1 do ciał jamistych prącia. Zespół stopy cukrzycowej wymaga kompleksowego leczenia z uwzględnieniem stopnia zaawansowania i charakteru zmian stopy neuropatycznej (edukacja chorego, interwencja ortopedyczna lub chirurgiczna).

Zapobieganie neuropatii cukrzycowej


Bardzo istotne dla pacjentów jest zapobieganie neuropatii cukrzycowej. Jest to możliwe dzięki wcześnie wykrytej cukrzycy oraz dbaniu o wyrównanie metaboliczne cukrzycy. Ważnym elementem profilaktyki jest stosowanie odpowiedniej diety cukrzycowej, zakaz palenia papierosów i picia alkoholu, niestosowanie leków niekorzystnie wpływających na układ nerwowy, unikanie stresów.

Duży nacisk kładzie się na edukację pacjentów szczególnie w zakresie pielęgnacji stóp, kompleksowego leczenia stopy cukrzycowej, rehabilitacji i fizykoterapii. Edukacja i stosowanie się do wszelkich zaleceń pozwala na zmniejszenie skutków neuropatii, ale wymaga od chorych zdyscyplinowania i kontroli.

Milena Szewruk

Literatura:
1) A. Szczeklik: "Choroby wewnętrzne", Tom I.
2) F. Kokot: "Choroby Wewnętrzne", Tom II.
3) J. Tatoń, A. Czech: "Diabetologia", Tom II.