Insulina

Insulina to hormon o działaniu ogólnoustrojowym, którego główna funkcja polega na obniżeniu glukozy we krwi. Insulina wytwarzana jest w komórkach beta wysp trzustkowych, (stąd nazwa - łac. insula znaczy wyspa) w postaci prohormonu - proinsuliny złożonej z cząsteczki insuliny i peptydu C.

Działanie insuliny


Działanie biologiczne insuliny obejmuje przemianę węglowodanów, białek i tłuszczów. W rezultacie wpływ na przemianę węglowodanów wyraża się zwiększeniem tkankowego zużycia glukozy i zmniejszeniem oddawania cukru z wątroby do krwi, co skutkuje obniżeniem glikemii. W przypadku tłuszczów insulina hamuje lipolizę (rozkład) w tkance tłuszczowej, zmniejszając tym samym stężenie wolnych kwasów tłuszczowych we krwi i syntezę triacyloglicerydów w wątrobie. W zakresie przemiany białek hamuje ich katabolizm (rozpad) i zwiększa biosyntezę, co przekłada się na zmniejszenie poziomu aminokwasów we krwi.

Wydzielanie insuliny


Podstawowe wydzielanie insuliny stanowi 40%, reszta to insulina poposiłkowa. Wydzielanie hormonu ma charakter pulsacyjny, duże fale wydzielnicze występują co 1,5-2 godz. Bodźcem pobudzającym syntezę insuliny jest poposiłkowe zwiększenie stężenia glukozy we krwi. Dzięki wpływowi na komórki efektorowe (komórki mięśniowe, tłuszczowe, wątrobowe) zwiększa ona transport glukozy do komórek, co obniża poziom cukru we krwi. Niedobór insuliny (względny lub bezwzględny) leży u podłoża cukrzycy i wymaga podawania w celach leczniczych dla uzupełnienia tych niedoborów.

Milena Szewruk

Literatura:
1) W. Kostowski, Z. Herman: "Farmakologia", Tom 1.