Inhibitory α-glukozydazy i pochodne tiazolidynodionu

Lekiem stosowanym jako inhibitor α-glukozydazy jest akarboza (Glucobay). Mechanizm działania polega na hamowaniu działania α-glukozydazy, enzymu biorącego udział w trawieniu disacharydów (mniejszych cząstek cukrów, każdy disacharyd zbudowany jest z dwóch cukrów prostych). Zablokowanie enzymu powoduje zablokowanie trawienia cukrów do prostych postaci w następstwie czego zmniejsza się przyrost poposiłkowej glikemii oraz zmniejsza się synteza triglicerydów.

Wskazaniem do stosowania akarbozy jest cukrzyca typu 2. Przeciwwskazania do stosowania tego leków są następujące: nadwrażliwość na lek, wiek poniżej 18 rż., ciąża, choroby nerek, choroby wątroby.

Działania niepożądane inhibitorów α-glukozydazy:
- głównie wzdęcia, biegunka, bóle brzucha,
- rzadko alergiczne reakcje skórne.

Pochodne tiazolidynodionu (glitazony)


Pochodne tiazolidynodionu (glitazony) to nowa grupa leków - w Polsce zarejestrowany jest rozyglitazon (Avandia). Mechanizm działania polega na obniżeniu insulinooporności, zapotrzebowania na insulinę egzogenną (podawaną z zewnątrz) oraz zmniejszeniu stężenia glukozy i wolnych kwasów tłuszczowych we krwi.

Wskazaniem do stosowania pochodnych tiazolidynodionu jest cukrzyca typu 2 u chorych, u których stosowanie pochodnych sulfonylomocznia lub metforminy nie przyniosło oczekiwanych efektów. Glitazony stosujemy z reguły w skojarzeniu z innymi lekami przeciwcukrzycowymi, ale nigdy nie należy kojarzyć tych leków z insuliną. Do przeciwwskazań należą: nadwrażliwość na lek, ciąża, niedokrwistość, niewydolność krążenia, nerek, wątroby.

Działania niepożądane pochodnych tiazolidynodionu to uszkodzenie wątroby (konieczność kontroli enzymów wątrobowych), przyrost masy ciała, obrzęki i niewydolność krążenia.

Milena Szewruk

Literatura:
1) A. Szczeklik: "Choroby wewnętrzne", Tom I.
2) F. Kokot: "Choroby wewnętrzne", Tom II.