Hormon tyreotropowy (TSH)

Hormon tyreotropowy (TSH) jest glikoproteidem wydzielanym przez przysadkę. W skład cząsteczki wchodzi podjednostka α i specyficzna podjednostka β. Sekrecja TSH jest regulowana przez dwa główne czynniki - TRH i hormony tarczycy.

U zdrowych ludzi TSH wydzielane jest pulsacyjnie; między godziną 21 a 2 stwierdza się maksymalne stężenie hormonu tyreotropowego we krwi. Wzrostowi temu nie towarzyszy zwiększenie sekrecji hormonów tarczycy. Hamująco na sekrecję TSH wpływają: serotonina, glikokortykoidy, gastryna, cholecystokinina i cytokiny (IL 6, TNF α) oraz leki z grupy agonistów receptora dopaminergicznego.

Docelowym gruczołem dla TSH jest tarczyca. Wiązanie z receptorem błonowym pobudza aktywny transport jodu, wiązanie z tyroninami i syntezę hormonów - głównie tyroksyny.

Pobudzanie receptora TSH stymuluje wzrost komórek tarczycy (tyreocytów). Obecność receptorów TSH wykryto również w komórkach tłuszczowych (adipocytach), preadipocytach i w tkankach oczodołów, co ma istotne znaczenie w patofizjologii orbitopatii w przebiegu autoimmunologicznych chorób tarczycy.

Milena Szewruk

Literatura:
1) A. Szczeklik: "Choroby wewnętrzne", Tom I.
2) F. Kokot: "Choroby wewnętrzne", Tom II.