Hipoglikemia

Hipoglikemia to stan niedocukrzenia będący częstym powikłaniem u osób leczących się zarówno insuliną jak i doustnymi środkami przeciwcukrzycowymi.

Według definicji biochemicznej - hipoglikemią nazywamy obniżenie stężenia glukozy we krwi poniżej 3,0 mmol/l (ok. 55mg/dl), chociaż pierwsze objawy mogą pojawić się już poniżej stężenia 3,5 mmol/l (ok. 65mg/dl).

Bardziej praktyczna jest definicja kliniczna hipoglikemii, która rozróżnia dwa główne jej typy:

Hipoglikemia łagodna i umiarkowana - chory jest w stanie samodzielnie opanować objawy przyjmując dodatkowy pokarm czy kostkę cukru lub wypijając osłodzony płyn

Hipoglikemia ciężka - chory wymaga pomocy ze strony otoczenia, stan wymagający hospitalizacji

Organizm człowieka wykształcił mechanizmy obronne pojawiające się przy zbyt niskich wartościach glukozy we krwi, które chronią przede wszystkich centralny układ nerwowy przed skutkami hipoglikemii. Najczęstsze objawy zwane objawami ostrzegawczymi to: pocenie się, uczucie głodu, uczucie ogólnego osłabienia, kołatanie serca, drżenie rąk, niepokój, bóle głowy, zaburzenia widzenia i inne. Szczególny problem stanowią stany niedocukrzenia w nocy. Chory budzi się wówczas spocony i głodny.

Zdarza się, że pacjent nie budzi się w nocy a dopiero najbliższa rodzina obserwuje, iż chory jest znacznie spocony podczas snu. Zaawansowana ciężka hipoglikemia może przejść w stan śpiączki hipoglikemicznej, której towarzyszą objawy takie jak: niedowłady, drgawki, splątanie, hiperwentylacja (przyspieszony oddech), zaburzenia świadomości a następnie utrata przytomności.

Milena Szewruk

Literatura:
1) A. Szczeklik: "Choroby wewnętrzne", Tom I.
2) F. Kokot: "Choroby wewnętrzne", Tom II.