Guzy przysadki, operacje i leczenie ablacyjne

Guzy przysadki


Wśród częstych przyczyn niedoczynności przysadki wymienia się guzy przysadki. U około 1/3 pacjentów z makrogruczolakami wydzielającymi prolaktynę występują objawy niedoboru jednego lub kilku hormonów przysadki. Natomiast w przypadku mikrogruczolaków częściej upośledzone jest wydzielanie gonadotropin i czynność gonad (jajników).

Guz może powodować ucisk i gorsze ukrwienie utkania przysadki oraz zaburzenie dopływu przez układ wrotny czynników wydzielanych przez podwzgórze, które regulują czynność przysadki. Wycięcie guza lub zmniejszenie jego masy pod wpływem terapii farmakologicznej może spowodować poprawę czynności wydzielniczej gruczołu.

Operacje przysadki i leczenie ablacyjne


Pooperacyjna niedoczynność przysadki jest uwarunkowana przez czynniki takie jak wielkość guza i stopień uszkodzenia sąsiedniej tkanki przed operacją oraz przebieg zabiegu. Usunięcie całej przysadki pociąga za sobą całkowitą niedoczynność, często z współistniejącą moczówką prostą, która z reguły jest wynikiem niedoczynności tylnego płata tego gruczołu. Selektywne usunięcie guza może przywrócić prawidłowe wydzielanie przysadki.

Naświetlanie gruczołu konwencjonalne, wiązką protonów, nożem gamma stanowią uzupełnienie leczenia po niedoszczętnym usunięciu guza lub jedyne leczenie w przypadkach nieoperacyjnych. Niedobory hormonalne ujawniają się w kilka lat po radioterapii, zatem chorzy po takim leczeniu wymagają monitorowania przez długie lata.

Milena Szewruk

Literatura:
1) A. Szczeklik: "Choroby Wewnętrzne", Tom I.