Cukrzyca LADA

Cukrzyca LADA (Latent Autoimmune Diabetes in Adults) jest wolno postępującą postacią cukrzycy u dorosłych, znana również pod nazwą utajonej cukrzycy autoimmunologicznej dorosłych.

Cukrzyca LADA posiada zasadnicze cechy cukrzycy typu 1, lecz przebiega pod "maską" cukrzycy typu 2. Stanowi około 5-10% przypadków cukrzycy. Praktycznie występuje u osób w każdym wieku, jednak miana przeciwciał są wyższe u osób młodszych niż u osób powyżej 65 roku życia.

W chwili rozpoznania tej postaci cukrzycy obserwuje się stosunkowo dobrą czynność komórek ß wysp trzustkowych (komórek odpowiedzialnych za produkcję insuliny). Jednak już w początkowych etapach stwierdza się obecność przeciwciał. Te przeciwciała czyli komórki odpornościowe skierowane są przeciwko komórkom własnego organizmu i substancjom w nich syntetyzowanych. W cukrzycy LADA występują przeciwciała przeciwko dekarboksylazie kwasu glutaminowego (anty-GAD) i przeciwciała przeciwwyspowe.

Powolny przebieg choroby manifestuje się stopniowym niszczeniem komórek β, przez co ten typ cukrzycy rozpoznawany jest zwykle między 35. a 45. rokiem życia, a nawet później. Chorzy z cukrzycą LADA ujawniają częściej inne choroby autoimmunologiczne takie jak: Choroba Gravesa-Basedowa, Hashimoto i Addisona. U tych chorych występuje insulinooporność, podobnie zresztą jak w cukrzycy typu 2, ale przy większym upośledzeniu komórek ß wysp trzustkowych, a zatem mniejszym wydzielaniu insuliny. Chory na cukrzycę typu 2 to zwykle osoba szczupła, bez nadciśnienia tętniczego, otyłości, cukrzycy typu 2 w rodzinie, natomiast z towarzyszącymi chorobami autoimmunologicznymi.

Rozpoznanie cukrzycy LADA


Oznaczenie przeciwciał anty-GAD jest niezbędne do potwierdzenia rozpoznania. Niekiedy pomocne jest oznaczenie peptydu C (część cząsteczki proinsuliny), innych przeciwciał przeciwwyspowych lub przeciwko innym narządom (np. tarczycy, komórkom okładzinowym żołądka i in.) czy antygenów HLA.

Istotne jest odróżnienie cukrzycy LADA od cukrzycy typu 2 ze względu na różny schemat leczenia. W typie LADA stosuje się insulinoterapię. Ryzyko wystąpienia powikłań makroangiopatycznych jest podobne w przypadku tych dwóch rodzajów cukrzycy. Jednak wyrównanie glikemii, może uchronić w większym stopniu pacjentów z cukrzycą LADA niż z cukrzycą typu 2, przed chorobą niedokrwienną serca.

Milena Szewruk

Literatura:
1) A. Szczeklik: "Choroby wewnętrzne", Tom I.