Choroba Cushinga

Choroba Cushinga jest to stan hiperkortyzolemii spowodowany gruczolakiem przysadki wydzielającym w nadmiarze hormon adrenokortykotropowy (ACTH).

Gruczolak przysadki wydzielający ACTH jest najczęstszą przyczyną hiperkortyzolemii prowadzącej do zespołu Cushinga. Choroba dotyczy częściej kobiet niż mężczyzn. W blisko 90% przyczyną choroby Cushinga jest mikrogruczolak przysadki. Nadmierne wydzielanie ACTH powoduje przerost kory nadnerczy, jak również odpowiada za wzmożone wytwarzanie kortyzolu, a w mniejszym stopniu androgenów, co jest przyczyną powstania charakterystycznych objawów zespołu Cushinga.

Objawy choroby Cushinga


W 3/4 przypadków choroby Cushinga stwierdza się zaburzenia czynności gonad, a towarzyszący hiperandrogenizm u kobiet przyczynia się do zaburzeń miesiączkowania, wzmożonego łojotoku, zmian trądzikowych i hirsutyzmu. U mężczyzn z kolei mogą wystąpić zaburzenia libido, impotencja i niepłodność. Objawy choroby są związane z wysokim stężeniem kortyzolu.

Rozpoznanie choroby Cushinga jest możliwe na podstawie objawów klinicznych, badań laboratoryjnych, w których stwierdza się hiperkortyzolemię ze zwiększonym stężeniem ACTH. Dodatkowo po wykonaniu testu hamowania deksametazonem, stwierdza się hamowanie kortyzolu dopiero przy dużej dawce-8 mg deksametazonu.

Leczenie choroby Cushinga


Postępowaniem z wyboru jest leczenie operacyjne. Ze względu na możliwość powikłań wynikających z hiperkortyzolemii, należy przed zabiegiem rozpocząć leczenie farmakologiczne, stosując inhibitor steroidogenezy nadnerczowej.

Milena Szewruk

Literatura:
1) A. Szczeklik: "Choroby wewnętrzne", Tom I.